Spirituality Without Embodiment Is Just a Business Model

Recently, I reached out to several magazines to feel into whether what they present as “embodied” spirituality truly is embodied. A lot is said, written, and claimed. But the only way to know whether something is real is to experience it. So I decided to step forward and find out.

What I observe in what is often called the spiritual “community” the Netherlands included—if it can even be called a community—is that spirituality, especially in its New Age forms, has largely become about making a lot of money with very little embodied knowledge.

Whether it’s selling healing as a lifestyle, “supporting” facilitators without accountability, offering ceremonies that are not properly anchored, moving meridians and calling it kundalini, retraumatizing people who are already fighting for emotional and mental health, or presenting psychedelic experiences as shortcuts to wholeness—this landscape has become a spiritual jungle. A place where people are willing to sacrifice one another for money, status, and false pride.

The reason I continue to speak up is simple: I want as many people as possible to become familiar with my method, Healing in the Now, and the profound results it brings. I want to help people avoid years of therapy, endless searching, repeated disappointment, and spending thousands—sometimes tens of thousands—of euros on unhealed healers, self-appointed gurus on ego trips, strange birds, and retraumatizing experiences.

My ultimate goal has always been, and will always remain, to support anyone who is open to becoming emotionally free and living from authenticity. I seek collaboration with authentic people, platforms, and partners to share spirituality rooted in the present moment. Whether I do this through my innate healing abilities, art, music, or even simple human touch, the intention has never changed.

What has changed is my ability to see clearly the fear of exposure that so many people walk around with.

The fear of not being enough.

The belief that they fall short.

The perception that everything unfamiliar is a threat that must be controlled or diminished.

I am still learning to adjust my expectations—especially when encountering people who carry enormous amounts of fear without being aware of it. People who quite literally poison themselves with low vibrational states, yet believe others would energetically accept this. People who don’t understand that life can also be light—light as in free from the heavy judgment they inflict upon themselves.

I continue to smile at the strange inner wars and the depth of illusion in which many people trap themselves, chasing their own tails without realizing it. There is something almost endearing about it—especially when you need nothing from them. At the same time, I’m deeply aware of how dangerous it can be to enter dependent relationships with such people, particularly those who believe they can extract significant profit from vulnerability.

A recent virtual call with the founder of a magazine focused on “the new era” was a clear example.

Even after submitting my details through their website, he energetically announced himself. The day before our meeting, I could feel irritation, confusion, dislike, and—above all—enormous fear directed toward my energy field. The energy was low, anxious, arrogant, and confused. He experienced inner conflict but had no idea how to deploy his usual masks to appear as the serene Zen master, politely nodded at by his followers, when faced with someone uncontrollable, unclassifiable, and unfamiliar.

Not white.

No parrot earrings.

Not talking about guides, dimensions, or 5D ascension rhetoric.

You could almost hear him think:

She might expose false New Age theories. She might force me to confront that I use spirituality primarily as a low-effort income model.

When I spoke about my work in correcting false spiritual teachings, he claimed he did not engage in negativity and didn’t like conflict. Naturally, I asked whether truth, facts, and simplicity—which correct false doctrine—felt threatening to him. He replied that he had just returned from vacation and didn’t want to concern himself with such matters.

The avoidant, “nice” spiritual persona—love and light until something comes too close—is the quintessential New Age archetype. And right on cue, he followed the script. Gaslighting included.

Rarely have I encountered someone so lost in their own projections while engaged in what was supposedly a two-sided conversation. He couldn’t dominate the interaction because I wasn’t fighting, nor did I step into his struggle.

Realizing that I could clearly see where he stood—and where he was coming from—was an even greater disappointment to him. I deliberately allowed space for his inner conflict to reveal itself, in case he wished to recognize that he was, in fact, fighting a mirror.

Eventually, I ended the interaction by gently stating that we were not a match—and that this was perfectly okay.

He attempted to make sense of it by mentioning that despite researching my LinkedIn and Facebook (where I’ve been largely inactive for years), he “couldn’t see me.” I suggested that perhaps his words were meant metaphorically. He agreed.

Internally, I wished him freedom. I truly did.

Many people call themselves spiritual, but they are not warriors—they are consumed by fear.

True spirituality throws you into the deep and pulls you through by your own courage.

A spiritual person is a warrior for righteousness, including within themselves.

The ability to discern whether a situation is worth our energy, and to engage with others through clarity and compassion without sacrificing dignity, is a profound responsibility that spiritual laws demand of us.

You are spiritual when you live by and respect spiritual law.

Everything else may be interesting, entertaining, or lucrative—but it is not spirituality.

I remain open to personalized, embodied spirituality. And I believe it may be far more meaningful to share more openly on this platform, to meet people directly, to allow them to experience what it means to stand freely within oneself—rather than aligning with those who see money as the ultimate goal within such a vulnerable yet immensely powerful group.

This is also a call to discourage those strange birds who exploit others under the guise of “free” offerings for personal gain.

Spiritual law and natural law are inseparable from logic and truth.

Truth stands on its own.

Dutch version

Spiritualiteit zonder belichaming is slechts een verdienmodel

Onlangs nam ik contact op met een aantal bladen om te onderzoeken of wat zij als “embodied” neerzetten ook daadwerkelijk belichaamd is. Er wordt veel geroepen, veel geschreven en veel beweerd. Maar de enige manier om te weten of iets echt is, is het te ervaren. Dus trok ik de stoute schoenen aan.

Wat mij opvalt in wat men de spirituele “gemeenschap” in Nederland noemt—als je het al een gemeenschap kunt noemen—is dat spiritualiteit, en met name de New Age-varianten, grotendeels draait om veel geld verdienen met weinig belichaamde kennis.

Of het nu gaat om het verkopen van healing als levensstijl, het zogenaamd “ondersteunen” van facilitators zonder verantwoordelijkheid, het aanbieden van niet-verankerde ceremonies, het bewegen van meridianen en dit kundalini noemen, het hertraumatiseren van mensen die vechten voor mentaal en emotioneel herstel, of het verheerlijken van psychedelica als spirituele shortcut—het is een spirituele jungle. Een omgeving waarin mensen bereid zijn elkaar op te offeren voor geld, status en valse trots.

De reden dat ik mij blijf uitspreken, is helder: ik wil zoveel mogelijk mensen laten kennismaken met mijn methode Healing in the Now en met de diepgaande resultaten die daarmee behaald worden. Ik wil mensen besparen wat ik te vaak heb gezien: jarenlange therapieën, eindeloze zoektochten, teleurstellingen en duizenden—soms tienduizenden—euro’s uitgegeven aan ongeheelde healers, zelfbenoemde goeroes op ego-trips, vreemde vogels en hertraumatiserende ervaringen.

Mijn ultieme doel is altijd geweest, en zal altijd blijven, om iedereen die daarvoor openstaat te ondersteunen in het emotioneel vrij worden en het leven vanuit authenticiteit. Ik zoek samenwerking met authentieke mensen, bladen en partners om spiritualiteit in het nu door te geven. Of ik dat doe via mijn aangeboren helende kwaliteiten, kunst, muziek of simpel menselijk contact—de intentie is nooit veranderd.

Wat wél is veranderd, is mijn vermogen om de angst voor ontmaskering bij veel mensen helder te zien.

De angst om tekort te schieten.

De overtuiging niet genoeg te zijn.

Het idee dat alles wat niet te controleren is een bedreiging vormt.

Ik ben mijn eigen verwachtingen blijven bijstellen en blijf leren hoe diep sommige mensen vastzitten in angst zonder zich daarvan bewust te zijn. Mensen die zichzelf letterlijk vergiftigen met lage vibraties, maar geloven dat een ander dit energetisch zou overnemen. Mensen die niet begrijpen dat het leven ook licht kan zijn—licht als in vrij van het zware oordeel dat zij over zichzelf vellen.

Ik glimlach vaak om de bizarre innerlijke strijd en de mate van illusie waarin velen zichzelf vastzetten, rennend achter hun eigen staart aan zonder het te zien. Er zit iets bijna aandoenlijks in—zeker wanneer je niets van hen nodig hebt. Tegelijkertijd ben ik me scherp bewust van hoe gevaarlijk het kan zijn om in afhankelijkheidsrelaties met zulke mensen terecht te komen, vooral wanneer zij denken veel geld te kunnen slaan uit kwetsbaarheid.

Een recente online call met de oprichter van een blad dat zich richt op de “nieuwe tijd” was hier een treffend voorbeeld van.

Nog vóór onze afspraak kondigde hij zich energetisch al aan. De dag voor ons gesprek was de ergernis, verwarring, afkeer en vooral intense angst vanuit zijn richting duidelijk voelbaar. De energie was laag, angstig, arrogant en verward. Hij ervoer strijd, maar wist zijn gebruikelijke maskers niet effectief in te zetten om de grote zenmeester te lijken die braaf wordt toegeknikt door zijn volgelingen, wanneer hij geconfronteerd werd met iets ongrijpbaars, oncontroleerbaars en onclassificeerbaars.

Niet wit.

Geen papegaaienoorbellen.

Geen gepraat over gidsen, dimensies of 5D-verhalen.

Je zag hem denken:

Ze kan valse New Age-theorieën ontmaskeren. Ze kan me dwingen te erkennen dat ik spiritualiteit vooral gebruik als gemakkelijk verdienmodel.

Toen ik sprak over mijn werk in het corrigeren van valse spirituele leringen, gaf hij aan zich niet met negativiteit bezig te houden en geen strijd te willen. Ik kon het niet laten om te checken of waarheid, feiten en eenvoud—die een valse lering corrigeren—voor hem misschien als bedreigend voelden. Zijn antwoord was dat hij net terug was van vakantie en zich hier niet druk over wilde maken.

De vermijdende, “nice” spirituele persona—love & light tot iets te dichtbij komt—is de New Age-personificatie pur sang. En inderdaad: aanvallen zodra het confronterend wordt. Gaslighting inbegrepen.

Zelden heb ik iemand zo verdwaald gezien in zichzelf en zijn zelfbeeld, gevangen in projecties binnen wat zogenaamd een tweezijdig gesprek was. Dominantie lukte niet, omdat ik geen strijd voerde en me niet liet meeslepen in de zijne.

Dat ik helder zag waar hij stond en vandaan kwam, was voor hem een nog grotere teleurstelling. Ik heb die innerlijke strijd bewust ruimte gegeven, zodat hij—als hij dat wilde—kon beseffen dat hij vooral met een spiegel in gevecht was.

Uiteindelijk heb ik deze lijdensweg beëindigd door hem te zeggen dat we geen match waren en dat dit volledig oké was.

Hij probeerde het gesprek nog te duiden door te zeggen dat hij mij, ondanks onderzoek op mijn LinkedIn en Facebook (waar ik al jaren nauwelijks actief ben), “niet kon zien”. Ik gaf aan dat zijn uitspraak wellicht figuurlijk bedoeld was. Dat beaamde hij.

In stilte wenste ik hem vrijheid toe. Dat gun ik hem oprecht.

Veel mensen noemen zichzelf spiritueel, maar zijn geen warriors—ze worden verteerd door angst.

Echte spiritualiteit gooit je in het diepe en trekt je erdoorheen via je eigen moed.

Een spiritueel mens is een warrior for righteousness, ook in zichzelf.

Het kunnen onderscheiden of een situatie onze energie waard is, en met helderheid en compassie in verbinding blijven zonder onze waardigheid te verliezen, is een grote verantwoordelijkheid die spirituele wetten met zich meebrengen.

Je bent spiritueel wanneer je de spirituele wet leeft en respecteert.

Alles wat daarbuiten valt kan interessant, vermakelijk of winstgevend zijn—maar is geen spiritualiteit.

Ik blijf openstaan voor belichaamde, persoonlijke spiritualiteit. En ik geloof dat het waardevoller is om hier meer te delen, mensen te ontmoeten, ervaringen uit te wisselen en hen te laten voelen wat het betekent om vrij in jezelf te staan, dan mij te verbinden met hen die geld als ultiem doel zien binnen deze kwetsbare én krachtige groep.

Dit is ook een oproep om die vreemde vogels te ontmoedigen die onder het mom van “gratis” anderen uitbuiten voor eigen gewin.

Spirituele wetten en natuurwetten staan niet los van logica en waarheid.

Waarheid staat op zichzelf.